Siedzę w barze i popijam jakiegoś czarnego drinka. Cola z jakimś alkoholem, nawet nie wiem z jakim. Nie interesuje mnie to jednak specjalnie. Chcę się upić, a barman leje mi to samo, odkąd powiedziałem, że chcę coś mocnego.
Tak więc siedzę w tym barze i staram się zapomnieć o problemach, które, chcąc nie chcąc, mam od rana. A zaczęło się od pierdoły. Nawet do końca nie wiem, co takiego zrobiłem…
***
Wstałem wcześnie rano i postanowiłem przygotować śniadanie. Jajecznica z boczkiem była najlepszym pomysłem, na jaki wpadłem. Pokroiłem boczek w kosteczkę i wrzuciłem na rozgrzaną patelnię. Nie włączyłem okapu, żeby nie budzić Anki. W efekcie charakterystyczny zapach zaczął roznosić się po mieszkaniu.
– Dlaczego nie włączyłeś okapu?! – zapytała moja żona podniesionym tonem, wychodząc z sypialni.
– Nie chciałem cię budzić, kochanie – odpowiedziałem, uśmiechając się do niej.
– Kacper, w całym mieszkaniu teraz śmierdzi. Czy ty myślisz w ogóle?
Nie wiedziałem, co mam odpowiedzieć. Przecież nie chciałem jej budzić, a ten okap strasznie hałasuje.
– Oczywiście, robiąc śniadanie, nie pomyślałeś o mnie? – po chwili krępującej ciszy zapytała Anka.
– Jak to nie pomyślałem? Przecież dla ciebie też robię – odparłem.
– Doskonale wiesz, że nienawidzę boczku, a ty robisz mi jajecznicę z tym śmierdzącym mięsem.
– Ale co ty, kobieto, opowiadasz?! Przecież ostatnio ci smakowała taka jajecznica – odpowiedziałem zirytowany.
Anka już nic nie mówiła. Byłem przekonany, że wstała lewą nogą, ale zaraz wypije kawę i jej przejdzie. Moja żona należy do osób, do których – zanim napiją się porannej kawy – lepiej bez kija nie podchodzić.
***
Po śniadaniu, które w efekcie zjadłem w ciszy sam, poszedłem się umyć.
– „…świruj, świnio, tańcz. Świruj jak pojebana…” – śpiewałem, myjąc się pod prysznicem.
– Możesz być ciszej?! – krzyknęła Anka, waląc w drzwi łazienki.
Tego było już za wiele. Cały mój dobry humor uleciał. Zacząłem się zbierać. Chciałem jak najszybciej znaleźć się w pracy. Wyszedłem z łazienki, założyłem kurtkę i buty, a kiedy miałem już wychodzić, usłyszałem:
– Deskę się opuszcza!
Moją żonę opętały chyba jakieś demony. Już nawet domyśliłem się, o co chodzi. Zamiast jednak odpuścić, postanowiłem dolać oliwy do ognia.
– Co, miesiączka ci się zbliża? – zapytałem, uderzając prawdopodobnie w najczulszy punkt.
– Ty jesteś nienormalny! Najpierw zasmrodziłeś całe mieszkanie, potem darłeś się pod prysznicem, a teraz jakieś dziwne wstawki? – powiedziała.
– Ja jestem nienormalny? Weź może Asequrellę – kobieta w reklamie wyglądała na zadowoloną – albo, kurwa, nie wiem, zacznij brać tabletki antykoncepcyjne, bo wytrzymać się z tobą nie da – odpowiedziałem złośliwie.
– Spierdalaj – wysyczała.
***
Jechałem do pracy i zamiast cieszyć się słonecznym dniem, przeżywałem wraz z żoną jej okres.
– Okres – przyczyna większości awantur domowych, powód dziesięciu plag egipskich, licznych zdrad i wielu innych bardzo złych wydarzeń w dziejach świata – myślałem, stojąc w porannym korku.
Kiedy byłem mały, zastanawiałem się, o co chodzi z tą comiesięczną absencją dziewczyn podczas WF-u i skąd te wszystkie szepty? Zainteresowany wtedy dużo bardziej klockami Lego czy grami komputerowymi, nie zaprzątałem sobie jednak tym specjalnie głowy. Teraz już wiem, o co chodzi i nie napawa mnie to optymizmem.
– Może faktycznie rozwiązaniem jest wysyłanie kobiet na te dni do lasu, jak to niby się robi w Nepalu? – zastanawiałem się, dojeżdżając do firmy.
***
Mój minorowy nastrój nie mijał przez cały dzień. Koło piętnastej zdałem sobie sprawę, że jest piątek i zaraz zaczyna się weekend. W efekcie zamiast do domu, pojechałem do baru, w którym teraz siedzę i myślę, co dalej zrobić? Jak prosty chłop ma niby przetrwać ten comiesięczny survival?
– Michaś